Święty Archanioł Michał

Archanioł Michał przez Ojców Kościoła zaliczany do grona siedmiu książąt niebieskich, czyli aniołów, którzy znajdują się najbliżej tronu Boga. W Piśmie Świętym tylko on tytułowany jest Archaniołem, choć przyjęło się nazywać tak również Gabriela i Rafała. W Biblii tylko ci trzej Aniołowie ujawniają swoje imiona oraz niewątpliwie ważne i szczególne funkcje.

Michał uznawany jest za wodza zastępów niebieskich, Apokalipsa Świętego Jana podaje, iż stoi on na czele duchów niebieskich i walczy z diabłami. Gdy Lucyfer zbuntował się przeciw Bogu i namawiał do tego inne anioły, Archanioł Michał wystąpił z okrzykiem ,,Któż jak Bóg!'' stając do walki z szatanem i jego sługami, stąd Jego imię wiąże się z tym zawołaniem. Jest aniołem sprawiedliwości i sądu, łaski i zmiłowania. Wstawia się u Boga za ludźmi. To Anioł Stróż ludu chrześcijańskiego. Czcimy Go jako opiekuna chorych. Jest patronem dobrej śmierci – stoi u wezgłowia umierających, którym towarzyszy w drodze do wieczności. Poza tym patronuje mierniczym, radiologom, rytownikom, szermierzom, szlifierzom, złotnikom, a także żołnierzom. Przedstawiany jest w zbroi, z wagą do ważenia dobrych uczynków, z mieczem lub lancą wymierzonymi w leżącego pod Jego stopami diabła.

Szczególną modlitwę do Michała Archanioła ułożył papież Leon XIII. W 1884 roku doświadczył on w trakcie dziękczynienia po Mszy Świętej przeżycia mistycznego. Usłyszał taki oto dialog między szatanem a Chrystusem.

Gardłowym głosem, pełnym złości szatan krzyczał: Mogę zniszczyć Twój kościół!
Łagodnym głosem Jezus odpowiedział: Potrafisz? Więc próbuj.
Szatan: Ale do tego potrzeba mi więcej czasu i władzy!
Jezus: Ile czasu potrzebujesz?
Szatan: Od 75 do 100 lat i większą władzę nad tymi, którzy mi służą.
Jezus: Będziesz miał ten czas i władzę. Które stulecie wybierasz?
Szatan: To nadchodzące (XX wiek)
Jezus: Więc próbuj, jak potrafisz.

Po tym przeżyciu Leon XIII udał się pospiesznie do swego biura i tam napisał modlitwę, którą nakazał biskupom i kapłanom odmawiać po Mszy Świętej. Sam także odmawiał ją wielokrotnie w ciągu dnia.

Jan Paweł II 24 maja 1987 w czasie pielgrzymki do sanktuarium Św. Michała Archanioła na górze Gargano (Włochy) zachęcał wiernych do odmawiania tejże modlitwy ,,Ta walka z demonem, którą tak charakteryzuje figura św. Michała Archanioła [ma pod stopami szatana], jest aktualna również dzisiaj, ponieważ demon jest żywy i działa w świecie... W tej walce Archanioł Michał stoi u boku Kościoła, aby go bronić przeciw wszelkim przewrotnością świata, aby wspomagać wierzących w odparciu szatana...''


Poniżej znajduje się ta szczególna modlitwa do Michała Archanioła, posiada ona moc egzorcyzmu.

Święty Michale Archaniele,
broń nas w walce;
a przeciw niegodziwości i zasadzkom złego ducha bądź naszą obroną.
Oby go Bóg pogromić raczył, pokornie o to prosimy,
a ty, Wodzu niebieskich zastępów,
szatana i inne duchy złe,
które na zgubę dusz ludzkich po tym świecie krążą
mocą Bożą strąć do piekła.
Amen.

Zarys dziejów parafii w Karłowicach - XVIII-XX w.

Okres rekatolicyzacji w Kurzniach i Karłowicach, podobnie jak w całym księstwie brzeskim, zamyka konwencja z Altranstädt z 1707 r., na mocy której kościoły miały powrócić w ręce protestanckiej większości. Konwencja altransztecka była wynikiem nacisku króla szwedzkiego Karola XII, który korzystając z uprawnień zawartych w pokoju westfalskim upomniał się o prawa ewangelików śląskich. Złamanie przez cesarza Józefa I gwarancji zarówno tego pokoju, jak i listu majestatycznego z 1609 r. doprowadziło władców na skraj wojny. Za cenę 125 świątyń w księstwach legnickim, brzeskim, ziębickim i oleśnickim oraz we Wrocławiu, a także sześciu tzw. kościołów łaski monarchia habsburska uratowała pokój. Ostatecznie przekazanie protestantom kościołów w księstwach podlegających konwencji uregulował tzw. reces egzekucyjny z 8 lutego 1709 r. Zawierał on też szczegółowy wykaz przekazywanych kościołów, wśród których wymieniono Kauern (Kurznie), Kätzendorf (Karłowice) i Stoberau (Stobrawa) znajdujące się w granicach parafii karłowickiej. Jednak aby zredukować nieco straty Józef I powołał na terenie księstwa brzesko-legnicko-wołowskiego 15 nowych parafii katolickich zwanych kuracjami józefińskimi.

Kościół w Kurzniach

Kościół w Kurzniach, obecnie filialny, jest obiektem o ciekawej historii. Jak zostało wyżej wspomniane, początki parafii należy wiązać z Kurzniami, jednak nie dysponujemy obecnie źródłami, które jednoznacznie potwierdzałyby taki stan rzeczy. Wiadomo z całą pewnością, że w miejscu obecnego kościoła stała starsza budowla, której stan w protokole wizytacyjnym z 1805 r. określono jako niemożliwy do restauracji. Być może powodem był znaczny wiek budowli, zapewne drewnianej lub o konstrukcji szachulcowej. Od 1534 r. był tu kościół ewangelicki, parafialny nie tylko dla Karłowic, ale także dla Stobrawy, Starych Kolni i Rybnej aż do 1834 r.

Zarys dziejów parafii w Karłowicach - XVI-XVII w.

Parafia Karłowice znajduje się w dekanacie brzeskim-północnym archidiecezji wrocławskiej. Rozpościera się na prawym brzegu rzek Stobrawy i Budkowiczanki wyznaczających zarówno obecną granicę metropolii, jak i starodawną historyczną granicę Górnego i Dolnego Śląska, a więc już na obszarze dolnośląskim z wszelkimi tego faktu konsekwencjami ludnościowymi i kulturowymi, a w przeszłości także religijnymi. Obecna parafia karłowicka została ukształtowana przez zróżnicowane procesy historyczne, wśród których zaznaczają się Reformacja, rekatolicyzacja lat 1675-1707, konwencja altransztecka i ustanowienie kuracji józefińskiej, a także zmiany zaszłe po 1945 r. Granice współczesne parafii zostały znacząco zredukowane w stosunku do dawnego zasięgu poprzez wyłączenie części miejscowości do innych jednostek duszpasterskich.